Wiersze
To rodzaj modlitwy którą napisałam 30.05.2003r tuż po odejściu ojca Józefa i codziennie ją odmawiam w różnych intencjach:
"Ukochany Ojcze w niebie, dziękujemy ci za to że czuwasz nad nami że kochasz nas, prosimy przez wstawinnictwo O. Józefa Kozłowskiego twojego kapłana, udziel nam łaski ... udziel nam tego daru przez Twojego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa w mocy i świadectwie Ducha Świętego naszego Pocieszyciela i Obrońcy. Bądż uwielbiony na wieki. Amen."
s. Marta
Wspólna droga
naszych myśli,
jedno serce nasze spotkania
we współodczuwaniu
i współbyciu...,
modlitwy jak most
łączące
nas w jedno ... przyjaźń,
dla której nie ma granic
czasu i przestrzeni
współdziałanie w dobrym
i współtworzenie
dla większej chwały Bożej
To wciąż trwa... tylko w innym wymiarze...
czekam a spotkanie domu Ojca
Ewa Orzechowska
Przeprawa
Józkowi Kozłowskiemu
Wczoraj żegnano Cię w Łodzi,
przeprawa na drugi brzeg.
Przyjaciel wielu odpłynął,
straciliśmy czy zyskali?
Dziś długo patrzyłem jak słońce
zapada w morskie czeluści.
Promienie gasły w głębinach,
gdzie światła nie ma, jest mrok.
Uścisk był silny, miażdżący,
choć długo walczyłeś i dzielnie,
śmierć przyszła i nie puszczała,
przeszedłeś czując jej dech.
Czy wiele duchów spotkałeś,
jak Ty wyzwolonych, radosnych?
A Najwyższego widziałeś,
co Cię pochwycił i uniósł?
Jastrzębia Góra, 4.VI.2003
W dzień Zielonych Świąt
tą drogą prostą dziś szedłem
po piachu betonie skale
i śpiewnie było pachnąco
a morze koiło do snu
stado przyjaciół łabędzi
zwrócone dziobami w dół
a czerwień niebo paliła
i łuna rozbłysła i lęk
o ptaki białe niebieskie
i Ty który dałeś im śpiew
zrzućcie mi pióro choć jedno
by z wiatrem frunęło gdzie Ty
o Duchu Ogniu i Ptaku
orle gołąbko słowiku
unosisz słowa w przestworza
i stamtąd je wracasz na ląd
Przyl. Rozewie 8.VI.2003
To Ty mnie złowiłeś, Boga objawiłeś, wskazałeś Maryję. Niebo zapaliłeś. Drogę oświetliłeś dzięki Tobie żyję...Wierzę, że pogodny błękit Twoich oczu wciąż miłością płonie. \"Oby nikt nie zginął...\" - powtarzasz z wysoka. No i nikt nie tonie.Proszę Cię, zaklinam, cuda mi wypraszaj, bo sił już nie staje. Wierzę, że Twe prośby Bóg Szczodry, Bóg Dobry wciąż nagradza majem...
Jola
Ojcze Józefie, dziękuję,dziękuję,dziękuję.
Pamiętam Twoje oczy uśmiechnięte-szczere
Oczy ojca,który dzieciom Boga pokazuje.
Pamiętam Twoje ręce szeroko otwarte...
Gdy nas witałeś
Nie znając , nie wiedząc, po co przychodzimy,
Czekałeś...
Zawsze czujny
Na kolejnego potrzebującego człowieka
Gotowy do służenia,
Jak żołnierz
Na służbie
Słowa i modlitwy.
Jak Jezus z otwartymi ramionami.
Ty byłeś prawdziwym świadkiem Boga.
Szliśmy z Tobą, za Tobą,
były nas setki...tysiące.
Każdy miał jakąś cząstkę u Ciebie
na własność.
Każdy miał Ciebie dla siebie, bo nad każdym się pochylałeś.
Przyciągałeś ludzi z całego świata.
Jezus był taki wyrazisty, taki zrozumiały,
gdy o Nim mówiłeś.
Cieszyłeś się naszą skruchą, naszymi łzami
i naszymi ludzkimi sukcesami.
Tak bardzo brakuje mi Twojego uścisku-Ciebie
Módl się o świętość dla nas.
Do z o b a c z e n i a
W Niebie.
Amen
Jestem już inna, spokojniejsza w tym bycie.
Szłam przez życie niepewna siebie,
gdyż byłam daleka od Jezusa i Ciebie.
Nie umiałam znosić porażek, przebaczać
a tu parę spotkań z Tobą i umiem wybaczać.
Dokonałeś cudu rękami Ducha Świętego,
który wniósł spokój do życia mojego.
Silniejsza mogę wziąć więcej na swoje barki
lecz proszę Cię czasem o ulgowe kartki.
Jednak kiedy zagubioną i słabą,wichry mnie ugną
Proszę o opiekę i czuwanie nade mną
Jeśli jesteś autorem wiersza o O. Kozłowskim, prześlij go nam. Umieścimy go na stronie
